چه نوع وحدتي مطلوب است؟ وحدت شيعه و سني چگونه ممكن است؟ ( شیعه )
چه نوع وحدتي مطلوب است؟ وحدت شيعه و سني چگونه ممكن است؟
چه نوع وحدتي مطلوب است؟ وحدت شيعه و سني چگونه ممكن است؟
به طور كلي مي توان نظريات مختلف پيرامون وحدت را به سه گونه: ايدئولوژيك، استراتژيك و تاكتيكي تقسيم كرد. (ر.ك: انديشه هاي فقهي _ سياسي امام خميني(ره)، كاظم قاضي زاده، مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري، 1377، ص 446). از سوي ديگر سطوح ايجاد وحدت مي تواند متفاوت باشد، داخل (بين تشكل هاي سياسي، اجتماعي ، فرهنگي و يا بين مذاهب و...) و يا بين المللي (بين دولتها ، يا ملتها و ...) از اين رو جهت تبيين مفهوم وحدت مورد نظر از ديدگاه نظام اسلامي ايران توضيحاتي را بيان مي نماييم: اكنون بايد ديد كه وحدت مورد نظر رهبران نظام كدام يك از اقسام فوق مي باشد: از سويي نظام اسلامي ما يك نظام مكتبي و مبتني بر اصول و مباني دين مقدس اسلام، احكام و ارزش هاي آن مي باشد؛ اما نكته مهم و قابل توجه اين است كه نظام اسلامي ما بر خلاف نظام هايي نظير كمونيسم، به هيچ وجه درصدد تحميل عقيده و مباني مكتبي خود به افراد جامعه براي دستيابي به وحدت نيست، زيرا اصولا نمي توان عقايد مختلف را با اجبار و بخشنامه به مسير واحد كشاند، به فرموده قرآن كريم «لا اكراه في الدين» ؛ (سوره بقره، آيه 256) علامه طباطبايي در تفسير اين آيه شريفه مي فرمايد: «در اين كلام نفي دين اجباري وجود دارد، چرا كه دين سلسه اي از معارف علمي است و به دنبال آن نيز اعمالي وجود دارد، در مجموع اعتقادات است، كه اعتقاد و ايمان از امور قلبيه است و اجبار و اكراه در امور قلبيه راهي ندارد، اكراه تنها در اعمال ظاهري و افعال و حركات بدني و مادي اثر مي كند». (الميزان في تفسير القرآن، ج 1، ص 343_341) مهمترين كاركرد و وظيفه نظام اسلامي فراهم آوردن زمينه ها و محيط و شرايط مناسب و مساعد براي رشد و شكوفايي استعدادها در جهت پذيرش حقايق دين همراه با انتخاب آزاد و اختيار افراد جامعه مي باشد. از اين رو نظام اسلامي تكثر سياسي و تشكيل جناح ها، احزاب و تشكل هاي سياسي مختلف را در چارچوب اصول و موازين قانون اساسي و مباني دين پذيرفته و اعمال مي نمايد. به عنوان نمونه حضرت امام(ره) به قبول اختلافات در نظريات و عقايد سياسي و فروعات ايدئولوژي اعتقاد داشتند و در كلامي مي فرمايند: «كتب فقهاي بزرگ اسلام پر است از اختلاف نظرها و سليقه ها و برداشت ها در زمينه هاي مختلف نظامي، فرهنگي، سياسي، اقتصادي، عبادي و ...» (صحينه نور، ج 21، ص 46 و 47)