سه روز انتظار براي نزول آيه تبليغ

هر حکمي آمد پيغمبر به بلال، به مردم مي‌گفت بله آيه نازل شده، زکات بدهيد، آيه نازل شده، روزه بگيريد، نماز بخوانيد، دستورات خدا، آيه مي‌آمد پيغمبر هم آيات را مي‌گفت، اما براي علي‌ابن ابيطالب يک جور ديگر آمد، آخر ببينيد هر زني در خيابان‌ها مي‌رود مي‌آيد، اما عروس را که مي‌برند با دنگ و فنگ مي‌برند، زوار خيلي مي‌روند و مي‌آيند، بندرعباس، بوشهر، شيراز، اصفهان، فلان، اما يکي از مکه مي‌آيد فرودگاه حسابش جور ديگر مي‌شود، حساب مکه فرق مي‌کند با حساب بندرعباس و شيراز و جاي ديگر. علي ابن ابيطالب وقتي آيه نازل شد علي را به مردم بگو، اين رقمي نگفت، فرمود سه روز بايد صبر کرد، وسط بيابان، از مکه برمي‌گشتند، فرمود اينقدر صبر کنيد که پيرمردهاي عقب‌مانده برسند، جوان‌هايي که تند رفتند برگردند، آنقدر هوا داغ بود که لباس‌هايشان را مي‌کردند زير پايشان، بعضي مي‌کردند روي سرشان، دو سه روز در غديرخم ماندن، نماز ظهر خواندن، خطبه دو سه ساعتي خواندن، يعني بايد دنگ و فنگ بايد، و لذا قرآن مي‌گويد «وان لم تفعل» نمي‌گويد «و ان لم تبلغ»، «يا ايها الرسول بلغ» بعد نگفته «و ان لم تبلغ» قاعده‌اش اين بود که بگويد «يا ايها الرسول بلغ» بگو، بعد بگويد «و ان لم تبلغ» نمي‌گويد «و ان لم تبلغ» مي‌گويد «و ان لم تفعل»، «تفعل» يعني اگر اين کار را انجام ندهي، پيداست نصب علي ابن ابيطالب با فعل و انفعالات است نه با بيان، که بگويد «و ان تبلغ» مي‌گويد «و ان لم تفعل». شيوه معرفي استثنائي بود.
اميرالمؤمنين چند تا بيشترين داشت. 1- بيشترين حضور در جبهه، احدي مثل اميرالمؤمنين اينقدر در جبهه‌ها حضور نداشت. 2- بيشترين انفاق، هرچه داشت در راه خدا انفاق مي‌کرد. 3- بيشترين قضاوت، 4- بيشترين خطبه، 5- بيشترين کشاورزي، 6- بيشترين مظلومين، 7- بيشترين تهمت را به علي زدند و بيشترين نفرين‌ها و لعنت‌ها را به علي ابن ابيطالب در خطبه‌هاي نماز جمعه به دستور معاويه کردند، بيشترين مناجات و دعا و نماز و بيشترين ساعاتي که پهلوي پيغمبر حضور داشت، اين بيشترين، بيشترين، بيشترين‌ها مخصوص علي ابن ابيطالب است.
در طول تاريخ هيچ کس پدر دو امام مستقيم نبود، تنها کسي که در تاريخ دو تا پسرهايش امام شدند علي بود. و با واسطه پدر يازده امام بود. در تاريخ هيچ کس يک همچين پدرزني مثل علي ابن ابيطالب نداشت. پدر زن، اشرف مخلوقات، پيغمبر بود.
ساقي کوثر، مخصوص علي است.
پيغمبر فرمود: (انا مدينه العلم و علي بابها) من شهر علم هستم، علي بابش است، مخصوص علي بود.
قلعه خيبر را هرچه کردند فتح کنند نتوانستند، اميرالمؤمنين فرمود فرماندهي براي من باشد من مي‌توانم، گفتند چه مي‌کني؟ قلعه ديوارهايش بزرگ است، گفت من انجام مي‌دهم. علي ابن ابيطالب فرمود دور قلعه را بگيريد، به مسلمان‌ها فرمود شب تا صبح نعره بکشيد الله اکبر بگويد، الله اکبر، اين يهودي‌هايي که در قلعه خيبر بودند ديدند چه الله اکبري پيش ديوار است، گفتند آقا هيچي نگوييم، خداحافظي کنيم برويم. يعني تنها وقتي که با شعار الله اکبر يهودي‌ها قلعه را تخليه کردند، به فرماندهي اميرالمؤمنين بود.
ما علي را نشناختيم، کم شناختيم. ما بايد خدا را شکر کنيم که در ايران هستيم. يک وقت من به سرم افتاد ببينم چند تا علي آباد در تهران است، در دهخدا بود ظاهرا، شمردم سيصد تا علي‌آباد داريم. عليرضا، علي محمد، علي حسين، ديگر چه؟ شما هم بگوييد، محمد علي، اميرعلي، حسين علي، علي اصغر، علي اکبر، ببينيد آقا، ما بيشترين اسممان کلمه علي است. و ما سيزده رجب را تبريک مي‌گوييم به شما، آخرش هم يک شعري است که سالهاي قبل هم خواندم، تکرار مي‌کنم، شاعر شعر قشنگي مي‌گويد.
مي‌گويد کعبه را خدا معماري کرد، جبرئيل هم آمد کمک کرد، حضرت آدم ساخت، ابراهيم پايه‌هايش را بالا برد، اسماعيل کارگري کرد، آدم و ابراهيم و اسماعيل جزو کارگر و گچبر و حجّار – حجّار يعني سنگ‌تراش – همه اينها اين کار را کردند، چه خبر است؟ گفت خدا مهمان دارد، بناست علي در کعبه متولد شود، شعر اين است، شعري که چند سال است خوانده‌ام، امسال هم اين دقيقه آخر اين شعر را تکرار کنم. مي‌گويد، به مناسبت سيزده رجب، مي‌گويد:
اين خانه را بايد خدا در اصل معماري کند آدم بنايش برنهد، جبريل هم ياري کند
آن را اولوالعزمي دگر، يک چند حجّاري کند آن را اولوالامري دگر منقوش و گچکاري کند
اين سان خدا از خانه‌اش چندي نگهداري کند تا صاحبي از دوستي يک ميهمانداري کند
علي در کعبه متولد شد، شايد رمزش اين باشد که مردم دنيا، اگر رو به کعبه مي‌ايستيد من علي را گذاشتم در کعبه، توجه به کعبه يعني توجه به علي.
والسلام عليکم و رحمه الله

نوشته شده توسط محسن امینی هرندی

لينك ثابت